อนุชิต's profileSpace ของ อนุชิตPhotosBlogListsMore Tools Help

Windows Media Player

อนุชิต สิงห์ดี

Occupation
Interests
อยากเก่ง แต่ไม่อยากแข่งกลับใคร สู้สุดความสามารถดีกว่า และทำมันให้ดีที่สุด
เขียนอะไรหน่อย ไหนๆๆก็เข้ามาละ!
Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
เพื่อนก็เหมือนน้ำเฉยๆ แต่ขาดไม่ได้
แฟนก็เหมือนข้าว  บางทีไม่หิวแต่ต้องกิน
ชู้ก็เหมือนเหล้า  รู้ว่าไม่ดีแต่ชอบอ่ะ
กิ๊กก็เหมือนน้ำหวาน  นานๆก็โอ มากไปก็เลี่ยน
แฟนเพื่อนก็เหมือนเหล้าเถื่อน  ร้อนแรงแต่อันตราย
เอ้าแล้วเราจะกินอะไรกันดีละ~~อิอิ
มิ้นจ้า...
Oct. 26
September 11

เวลาของความเคยชิน

     ใครที่ผูกนาฬิกาบ่อยๆ จนติด คงจะรู้สึกได้... ในวันที่นาฬิกาหายไปจากข้อมือ
 
     ฉันเอง...ก็เป็นคนที่ผูกนาฬิกามาตลอด...หากวันไหนลืมจะสึกว่า...บางอย่างมันหายไป
                    มันว่างๆและขัดเขินทุกครั้ง...ที่ยกข้อมือที่ว่างเปล่าขึ้นมาดู
 
เมื่อราวสองปีก่อน...ที่นาฬิกาเรือนโปรดของฉันพัง ด้วยความไม่มีสติ...ฉันเอาข้อมือไปทุบผนังห้องน้ำเล่นๆ
             โชคร้าย...ที่มือไม่เป็นอะไร นาฬิกาต่างหากที่พินาศ...กระจกร้าว
     ฉันถอดมันออกวางไว้...ไม่ยอมเอาไปซ่อม ด้วยว่า...รู้สึกถึงภาพเก่า และ วันเวลาที่เก็บอยู่ในนั้น
            ฉัน...เลิกใส่นาฬิกา และ พบว่าตัวเองมีอาการยกข้อมือเก้อ เก้อ...อยู่เป็นเวลานานพอดู
ความเคยชินของคนเรา เกิดขึ้น...เมื่อเราทำทุกสื่งใดสิ่งหนึ่งเป็นประจำ...ในเวลานานพอควร
            และยังคงความเคยชินอยู่ เมื่อสิ่งหนึ่งสิ่งนั้นหายไปในระยะแรกๆ
     จนเวลาผ่านไปนาน...ฉันจึงเริ่มชิน...กับการแอบมองเข็มนาฬิกาบนข้อมือคนอื่น
เวลาผ่านไป  พร้อมกับบาดแผลที่เริ่มเลื่อนหาย ฉันคิดโง่ๆว่า...ภาพเหล่านั้นจะตายไปพร้อมนาฬิกา แต่มันไม่ใช่
 
               ฉันตัดสินใจซ่อมนาฬิกา เมื่อมันกลับมาวันแรกๆฉันรู้สึกไม่คุ้น
       จนถึงตอนนี้...ก็ยังไม่คุ้น ฉันยังแอปมอง...นาฬิกาบนข้อมือคนอื่น อยู่เหมือนเดิน
    ฉันรู้สึกเขินแกมขำทุกครั้ง... ที่แอบมองข้อมือคนอื่น ทั้งๆที่มีนาฬิกาอยู่บนข้อมือของตัวเอง
ฉันนึกถึงใครบางคน...ที่มักจะปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มสมอๆในบางช่วง ที่เขาหายหน้าหายเสียงไป ...
   ฉันรู้สึกขาดๆแต่ก็เพียงชั่งเวลาสั้นๆในบางครั้ง...ฉันพอใจที่ใจที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ ในวันที่แข็งแรง...
 
              แต่...ในบางครั้งฉันกลับรู้สึกพอใจ กับการได้เดินคนเดียว...เดี่ยวๆในวันว่าง
     หรือเป็นความผูกพัน  หรือเป็นเพียงความเคยชิน หัวใจฉัน...ตอบคำถามได้ไม่กระจ่างชัดนัก
"คนเราจะรู้ค่าก็ต่อเมื่อ...สูญเสียสิ่งนั้นไป" ฉันมักใครๆพูดแต่...ฉันกลับบอกว่า หากฉันยังมองไม่เห็น
              ฉันน่าจะยอมเสียไปดีกว่า...เพื่อให้ซึ้งถึงคุณค่านั้น ฉัน...ไม่อยากเอาเปรียบเขา
หากจะรั้งเขาไว้ด้วยความคุ้นเคย ที่ไม่ใช่ความผูกพัน ฉัน...ไม่อยากโกหกตัวเอง หากจะรั้งเขาไว้...ดัวยความไม่แน่ชัด
 
    ฉันมีคำถาม...ที่ยังขบไม่แตกกับคำว่า...ผูกพัน หรือว่าจะเป็นแค่คุ้นเคย บางที...มันอาจจะเป็นการดี
หากฉันจะอยู่ห่างๆ หรือตัดขาด เพื่อให้จัก...หัวใจของตัวเองมากขึ้น กับใครบางคน...ที่ขาดหายไปจากชีวิต
                                             อาจเป็นเหมือน...นาฬิกาที่ขาดสาย
                                    อาจรู้สึกแปลกๆและมองหากับการหายไปในช่วงแรก
                                                 แต่ไม่นาน...คงเคยชิน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
August 31

ความหล่อที่เธอไม่เคยเห็น..

ความหล่อที่เธอไม่เคยเห็น.. 

ฉันหล่อไหมที่รัก..บอกฉันที..ถามกี่ทีกี่ทีก็ได้แต่คำว่าโนโน..แง้งงง

มันเป็นคำถาม...ที่ฉันอยากได้ยิน...ซักที..ว่า.."หล่อ..ม๊าก"

ฉันไม่อยากให้เธอรักฉัน..สนใจฉัน..ปลื้มฉัน..เพราะฉันเป็นคนดี...

เพราะความดี..ของฉันมันไม่คงทน..

วันนี้ดี..พรุ่งนี้ไม่ดี..วันนี้ใจดี..พรุ่งนี้ใจไม่ได้...เช้านี้สดใจ..เย็นนี้อาจเหี่ยวเฉา

เธอก็คงเห็นว่า..ฉันเป็นคนดีไม่ตลอดลอดฝั่ง...

ในความรู้สึกของฉัน..ฉันว่า..ความหล่อของฉัน..นี่แหละ..คงทน..

ตอนเช้าว่าหล่อแล้ว..สายยังหล่อขึ้น..ถึงตอนเย็น..เข้าขั้นว่าหล่อม๊าก..เธอเอ๋ย

ดึกดื่น..นี่หล่อซิหายเยยย....แบบว่าหล่อมาคนเดียว..ว่างั้น

แต่ความหล่อ..ของฉัน..เธอมองไม่เคยเห็นซักคน..ฉันเองก็ไม่เข้าใจ..

ถามกี่ที..ก่ะได้แต่ส่ายหน้า....ไปมา..ประมาณว่า..บร้า..หากถามเช่นนี้..หล่อมั๊ย..

ฉันเดินไปทางไหน..ก็มีแต่สาว..วิวิ๊วใส่..ไม่ก็กรี๊ดสลบ...ละเมอหา

ฉันเดินทางไปไหน...ก่ะมีแต่สาวขอเบอร์ประมาณน๊าน...บางทีก็น่ารำคาญ..

วัน ๆ ฉันไม่ต้องทำไร..แค่รับโทรศัพท์สาว..ก่ะหมดไปไม่รู้กี่ชั่วโมง..จนหมดวัน..ไม่รู้ตัว..

ฉันจะถามเธอ..ที่รัก..ครั้งสุดท้าย..โปรด..เทล..มี..อ่ะเก้นท์..พลี๊ส..

ให้เธอพูดความจริง...สาบานก่อนพูดก็ได้..

ว่าฉัน..หล่อมั๊ย....

หากได้คำตอบเดิม..ก็จะเดินจากไปอย่างไม่มีเยื้อใย..

เพราะมีคนเห็นความหล่อของฉัน..ก็เยอะแยะ..นับไม่ถูก..เพราะเยอะจัด...

ฉันจะจากลา..หากว่าเธอยังปาก..แข็ง..

หากได้คำตอบว่า "หล่อ ม๊าก มาก.."ฉันสัญญาว่าจะอยู่ดูแลเธอตลอดไป

และรักเธอหมดหัวใจ...รักเท่าฟ้า..รักนี้ไม่มีวันหมด..น่ะจุ๊ฟจุ๊ฟ

....อิอิ..

ขำขำ..จากหัวใจ..

เอ้ย..บร้าไปแล้วว..ตรูนี่นอ...555555555555+++++++++เอิ๊กกกกกกก

 

 

30 วิธี ช่วยตัวเองให้มีความสุข

30 วิธี ช่วยตัวเองให้มีความสุข
 


บางครั้ง ความสุขก็ไม่จำเป็นต้องไขว่คว้ามา บางครั้ง มันอาจจะจะอยู่ใกล้ๆตัวคุณก็ได้ ลองอ่านดูเผื่อคุณจะพบความสุขในไม่ช้านี้...




1. นึกไว้เสมอว่า การโกรธ 1 นาที จะทำให้ความทุกข์อยู่กับคุณ 3 ชั่วโมง


2. ถ้ายิ้มให้กับคนที่อยู่ในกระจกรับรองว่าเขาต้องยิ้มตอบกลับมาทุกครั้ง


3. ลองปลูกต้นไม้เองซักต้นการเติบโตของมันจะบ่งบอกตัวตนของคุณได้


4. หลับตานิ่งๆสัก 3 นาที เมื่อรู้สึกว่าอะไรที่อยู่ตรงหน้ามันช่างยากเย็นเหลือเกิน


5. ระหว่างแปรงฟันฮัมเพลงไปด้วยจนจบ จะทำให้ฟันสะอาดขึ้นเป็น 2 เท่า


6. เคี้ยวข้าวแต่ละคำให้ช้าลงจากรสชาติที่ธรรมดา ก็จะอร่อยขึ้นเยอะเลย


7. ไม่ว่าผมจะสั้นหรือยาวแค่ไหนก็ต้องการให้หวีอย่างทะนุถนอมเหมือนกันหมด


8. การขึ้น-ลงบันไดสูงๆแบบไม่ให้เมื่อย คือ การไม่นับว่ากำลังยืนอยู่บันไดขั้นที่เท่าไร


9. คนตาบอดจะเห็นว่าคุณสวยมากๆทันทีที่คุณถามเขาว่า “ช่วยพาข้ามถนนไหมคะ”


10. เมื่อจะหยิบเศษเงินให้ขอทานไม่จำเป็นต้องนับก่อนที่จะหย่อนลงกระป๋องหรอก


11. ควรหัดพูดคำว่า ไม่เป็นไร ให้เคยปากมากกว่าจะพูดคำว่า จะเอายังไง

12. ลองตั้งนาฬิกาให้เร็วขึ้น 15 นาที รับรองว่าจะไม่ไปสายเหมือนเมื่อก่อน


13. สัตว์เลี้ยงที่บ้านเก็บความลับเก่ง ดังนั้น เรื่องที่ไม่อยากให้ใครรู้ จึงเล่าให้มันฟังได้


14. อาหารที่จะไม่ชอบกินตอนเด็กลองตักเข้าปากอีกสักที เผื่อจะกลายเป็นอาหารจานโปรด



15. เขียนชื่อคนที่คุณเกลียดใส่กระดาษ แล้วฉีกทิ้ง (หรือแปะไว้ใต้รองเท้าแล้วใส่รองเท้านั้นไปเดินเล่นสักพัก)
ความเกลียดจะเบาบางลงเรื่อยๆ


16. ปล่อยน้ำตาให้ไหลโดยไม่ต้องเช็ด เมื่อน้ำตาแห้ง จะดูแทบไม่ออกเลยว่าเพิ่งร้องไห้


17. ตุ๊กตาและของเล่นเก่าๆจะทำให้เรายิ้มออกเสมอเมื่อได้เห็นมันอีกครั้ง


18. ก่อนซื้ออะไรก็ตาม ต้องคิดหาประโยชน์ของมัน ทำให้ได้ 3 ข้อก่อน


19. ถึงเสื้อและกางเกงในตู้จะมีอยู่น้อย แต่ถ้าใสสลับกันไปเรื่อยๆก็จะดูเหมือนมีเยอะขึ้น


20. ซาลาเปา 1 ลูก กินได้ 2 คน ลูกชิ้นปิ้ง 1 ไม้ กินได้ 4 คน ถ้าคุณคิดจะแบ่งเท่านั้นเอง


21. เลือกให้ของขวัญคนที่ไม่เคยได้ ดีกว่าให้คนที่ได้เยอะ จนจำชื่อคนให้ได้ไม่หมด


22. ในวันที่รู้สึกเศร้าหรือเหงาๆเดินไปซื้อดอกไม้ให้ตัวเองซักดอกก็จะดีขึ้น


23. แอบรักใครสักคน...ยังไงก็ยังดีกว่าไม่เคยรู้ว่าความรู้สึกรักมันเป็นอย่างไร


24. ถึงจะไม่ได้ออกไปไหน แต่ก็ไม่ได้หมายความจะแต่งตัว สวยๆ หล่อๆ ไม่ได้นี่


25. ฝึกโรแมนติกง่ายๆคนเดียวบ้าง ด้วยการนั่งนับดาวให้ครบ 100 ดวงก่อนนอน


26. ถ้าคุณเช็ดกระจกที่ขุ่นมัวที่สุดจนสดใสได้ ทำไมถึงจะเรียนดีกว่านี้ไม่ได้


27. พยายามอ่านหนังสือทุกชนิดในมือให้จบ มันอาจจะไม่สนุก แต่ก็มีประโยชน์แฝงอยู่


28. วันที่ตื่นเช้าให้บิดขี้เกียจให้นานที่สุด เท่าที่จะนานได้ ถ้าขี้เกียจออกกำลังกาย


29. แค่เอาข้าวที่กินไม่หมดไปให้หมาที่เดินผ่าน ก็เป็นการทำบุญที่ไม่ต้องลงทุนแล้ว


30. ปิดไฟดวงที่ไม่จำเป็นในบ้าน แม่จะได้มีค่าขนมให้คุณเพิ่มขึ้นอีกหลายบาท
 

การเดินทางของเข็มนาฬิกา

 

การเดินทางของเข็มนาฬิกา

 


หลายคนไม่เคยรู้ตัวเลยว่า ได้กลายเป็นหนุ่มเป็นสาว หรือเติบโตเป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่เมื่อไหร่

ซึ่งก็อาจเป็นเพราะพวกเราไม่เคยมีโอกาสได้หยุดมองรอยต่อของวัยเหล่านั้น

ถ้าไม่เรียนไม่เล่นจนเพลินไปเสียก่อน เหตุผลของการพลาดโอกาสเช่นนั้น ก็คงหนีไม่พ้นความยุ่งเหยิงในชีวิต

ในวาระที่ต้องขวนขวายหาสถานที่ศึกษาต่อหรือไม่ก็มัวแต่กระเสือกกระสนหางานทำหลังเรียนจบ

รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นหนุ่มสาวมหาลัย หรือไม่ก็เป็นผู้ใหญ่ในคราบมนุษย์เงินเดือนไปเสียแล้ว

เพื่อนๆ เคลื่อนตัวจากสถานที่หนึ่งไปสถานที่หนึ่งเท่านั้น

หากยังพาพวกเขาก้าวข้ามจากเวลาหนึ่งไปสู่อีกเวลา ดุจเดียวกับการเดินของเข็มนาฬิกาอีกด้วย

"การที่เราได้เห็นทุกวินาทีกลายเป็นอดีต ทำให้เรารู้ว่าทุกอย่างจะไม่หวนมาอีกแล้ว"

หลังจากที่พวกเราได้เดินทางข้ามวันและคืนผ่านจุดแล้วจุดเล่ามาแล้ว

"นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่คุณจะได้นั่งที่นี่ อ่านข้อความจาก มุมนี้"

เพราะพรุ่งนี้ หรือวินาทีต่อไป จะไม่มีทางเหมือนเดิมอีกแล้ว สำหรับเรา

ไม่ใช่แค่หน้าของเพื่อนร่วมชั้นเรียน และ ร่วมกินร่วมเที่ยวเท่านั้นที่จะเปลี่ยนไป

เพราะแม้แต่ "หน้าตา" ของพวกเขาเองก็จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วด้วย

จากที่เคยเป็นผ้าที่มีสีขาวเป็นส่วนประกอบใหญ่

พวกเราก็จะกลายเป็นผ้าที่มีสีอื่นมาแต่งแต้ม

วัยของพวกเราอาจคือวัยแห่งความไม่ชัดเจน หลายคนไม่รู้ว่าอะไรควรเป็นเรื่องใหญ่ของชีวิต

พวกเราบางคนจึงเลือกจะจัดเรื่องลดความอ้วน และ การพยายามดึงดูดความสนใจไว้เป็นอันดับหนึ่ง

อีกทั้งช่วงอายุของเรายังเป็นวัยแห่งจินตนาการ

เห็นอะไรเล็กๆ น้อยก็สามารถนำมาสานต่อเป็นเรื่องแต่งอันบรรเจิดได้

เมื่อเดินทางมาถึงจุดหมาย เราก็สามารถจัดการกับความสับสนของตัวเองได้

ในขณะที่บางคนก็ยังหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเดิมๆราวกับเด็กไม่รู้จักโต

ถึงอย่างนั้น ก็ยังพูดได้ว่าทุกคนที่ร่วมเดินทางได้ก้าวมาสู่อีกหนึ่งหลักชัยของชีวิตแล้ว

แต่ต่อให้เดินมาแล้วหลายพันหลายหมื่นก้าว

พวกเราก็ต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่ในการเดินทางครั้งต่อไปอยู่ดี เพราะชีวิตของพวกเขายังไม่สิ้นสุด

และยังมีอีกหลายหลักชัยเหลือเกินที่รอให้พวกเราเดินไปถึง


เรือที่จอดอยู่ในท่าจะปลอดภัยที่สุด
แต่เรือไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อให้จอดอยู่ในท่า
**********************


เธอจะพบความสวยงามของมหาสมุทรได้อย่างไร
หากเธอไม่กล้าพอที่จะออกไปไกลจากฝั่ง
**********************

สำหรับคนที่มีความอดทน
แม้ชั่วโมงที่ยากลำบากที่สุดก็ยาวนานเพียง 60 นาที
**********************

วันที่ยาวนานที่สุด
คือวันที่หัวใจของเธอไม่มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
**********************


ฉันเป็นคนมั่งมี ไม่ใช่เพราะฉันมีมากมาย
แต่เป็นเพราะว่าฉันมีมากพอ
**********************


เทียนที่นำไปจุดเทียนเล่มอื่น จะไม่สูญเสียความสว่างของตัวเอง
แต่จะทำให้ห้องสว่างไสวขึ้น
**********************


บางครั้ง เราอาจไม่เข้าใจการกระทำของตัวเอง
ฉะนั้น จึงไม่ควรตัดสินการกระทำของคนอื่น
**********************

ถ้ามองแต่ความผิดของคนอื่น เธอจะมีแต่ความเกลียด
ถ้ามองแต่ความดีของคนอื่น เธอจะมีแต่ความรัก
**********************

เมื่อมีความผิดพลาดเกิดขึ้น อย่ามัวคิดว่าใครเป็นคนทำ
แต่จงคิดว่าจะแก้ไขได้อย่างไร
**********************

เมื่อพบความผิดพลาด
ก็นับว่า ความผิดพลาดนั้นได้รับการแก้ไขไปแล้วส่วนหนึ่ง
**********************


หากเธอยอมรับประโยชน์จากแสงสว่าง และความอบอุ่นจากดวงอาทิตย์
เธอต้องยอมรับผลของพายุของฝนฟ้าคะนองด้วย
**********************

ความสำเร็จ ขึ้นอยู่กับการกระทำ
ไม่ใช่การอธิษฐาน
**********************

 

สิ่งที่สำคัญ ของบ้างคนที่สำคัญ

เมื่อครั้งที่เราเกิดมา

เราคือสิ่งที่มีค่าที่สุดของแม่...

เมื่อครั้งที่เราเกิดมา

เมื่อยังเยาว์...

แม่มักถามว่าโตขึ้นลูกอยากเป็นอะไร

เด็กๆก็ตอบว่าพยาบาล  ทหาร  ตำรวจ ครู

แล้วแต่เด็กน้อยผู้นั้นนึกอะไรได้ หรือได้เห็นอะไรที่ตนชอบ

เขาย่อมฝันถึงเรื่องราวที่แสนหวานและสวยงาม

ในอนาคตข้างหน้า..

แต่คนที่ครุ่นคิดในคำพูดของเด็กน้อย

กับกลายเป็นแม่  ท่านต้องคิดหนักว่าลูกเราฝันแบบนี้

เราจะพาเขาไปถึงฝันนั้นไหม.โตขึ้นความคิดเขาจะเปลี่ยนไปไหม

เขาย่อมฝันถึงเรื่องราวที่แสนหวานและสวยงาม

ในอนาคตข้างหน้า..

เมื่อลูกโตขึ้นพ่อแม่ต้องหาโรงเรียนดีๆให้

ให้ได้เรียนหนังสือ เพื่อไม่อยากให้ลูกต้องโง่ดักดานไม่ทันคน

แต่พ่อแม่บางคนก็ไม่สามารถส่งลูกให้ถึงฝันได้

เหตุเพราะฐานะทางครอบครัวและฐานะทางการเงิน

พ่อแม่หลายคนต้องทำงานหนักเพื่อ..ใครบางคน

แต่ท่านก็หวังไว้ว่าลูกเราแม้เรียนสูงไม่เทียบเท่าใครเขา

แต่ก็หวังให้ลูกเป็นคนดี หวังให้ลูกรู้จักบุญคุณคน

และตอบแทนแม้ไม่ใช่การศึกษาในหลักสูตร

แต่บทเรียนนี้ก็ถูกบันทึกเอาไว้ ในหัวใจของลูกน้อย

ส่วนมาก

คนมีอันจะกินมักนั่งรถหรูออกไปข้างนอก

เพื่อสังสรรค์ในหมู่เพื่อน หรือฉลองวันเกิดในผับบาร์

ส่วนของตาสีตาสาไม่มีโอกาสแบบนั้น

แต่เขา

กับมีโอกาสได้อยู่ใกล้พ่อแม่ในเวลาสำคัญเช่นนั้น

วันเกิดแม่มักพูดว่าลูกตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงานนะ

วันเกิดลูกวันนี้แม่จะทำอาหารอร่อยๆให้ทาน

แต่แม่ไม่ได้พาไปเที่ยวนะ..

คำนี้คือ คำอวยพรวันเกิดที่ดีที่สุด..

แต่ลูกหลายคนก็มักทิ้งให้แม่อยู่เพียงลำพัง

ในยามที่ตัวเองมีความสุข ในคราวฉลองวันเกิด

หรือเทศกาลที่เต็มไปด้วยขวดเหล้า และขวดไวด์

ใกล้วันแม่แล้ว

อย่าลืมคิดถึงท่านมากๆ

บอกรักแฟนบอกได้  บอกรักแม่ใยต้องอาย

แต่จอมยุทธ์ผู้นี้ท่านแม่เสียไปแล้ว

ข้าน้อยคงได้แต่คิดถึง

และไปทำบุญที่วัดให้ท่าน

ท่านผู้ใดที่แม่ยังอยู่

จงรีบบอกรักท่านเสีย ก่อนที่จะสายเกินไป

แม่ทุกคนรอคำนี้อยู่....

 

 
Photo 1 of 10

Space ของ อนุชิต