อนุชิต's profileSpace ของ อนุชิตPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
เขียนอะไรหน่อย ไหนๆๆก็เข้ามาละ!
kanoongkaning .wrote:
เพื่อนก็เหมือนน้ำเฉยๆ แต่ขาดไม่ได้
แฟนก็เหมือนข้าว บางทีไม่หิวแต่ต้องกิน
ชู้ก็เหมือนเหล้า รู้ว่าไม่ดีแต่ชอบอ่ะ
กิ๊กก็เหมือนน้ำหวาน นานๆก็โอ มากไปก็เลี่ยน
แฟนเพื่อนก็เหมือนเหล้าเถื่อน ร้อนแรงแต่อันตราย
เอ้าแล้วเราจะกินอะไรกันดีละ~~อิอิ
มิ้นจ้า...
Oct. 26
|
September 11 เวลาของความเคยชิน ใครที่ผูกนาฬิกาบ่อยๆ จนติด คงจะรู้สึกได้... ในวันที่นาฬิกาหายไปจากข้อมือ
ฉันเอง...ก็เป็นคนที่ผูกนาฬิกามาตลอด...หากวันไหนลืมจะสึกว่า...บางอย่างมันหายไป
มันว่างๆและขัดเขินทุกครั้ง...ที่ยกข้อมือที่ว่างเปล่าขึ้นมาดู
เมื่อราวสองปีก่อน...ที่นาฬิกาเรือนโปรดของฉันพัง ด้วยความไม่มีสติ...ฉันเอาข้อมือไปทุบผนังห้องน้ำเล่นๆ
โชคร้าย...ที่มือไม่เป็นอะไร นาฬิกาต่างหากที่พินาศ...กระจกร้าว
ฉันถอดมันออกวางไว้...ไม่ยอมเอาไปซ่อม ด้วยว่า...รู้สึกถึงภาพเก่า และ วันเวลาที่เก็บอยู่ในนั้น
ฉัน...เลิกใส่นาฬิกา และ พบว่าตัวเองมีอาการยกข้อมือเก้อ เก้อ...อยู่เป็นเวลานานพอดู
ความเคยชินของคนเรา เกิดขึ้น...เมื่อเราทำทุกสื่งใดสิ่งหนึ่งเป็นประจำ...ในเวลานานพอควร
และยังคงความเคยชินอยู่ เมื่อสิ่งหนึ่งสิ่งนั้นหายไปในระยะแรกๆ
จนเวลาผ่านไปนาน...ฉันจึงเริ่มชิน...กับการแอบมองเข็มนาฬิกาบนข้อมือคนอื่น
เวลาผ่านไป พร้อมกับบาดแผลที่เริ่มเลื่อนหาย ฉันคิดโง่ๆว่า...ภาพเหล่านั้นจะตายไปพร้อมนาฬิกา แต่มันไม่ใช่
ฉันตัดสินใจซ่อมนาฬิกา เมื่อมันกลับมาวันแรกๆฉันรู้สึกไม่คุ้น
จนถึงตอนนี้...ก็ยังไม่คุ้น ฉันยังแอปมอง...นาฬิกาบนข้อมือคนอื่น อยู่เหมือนเดิน
ฉันรู้สึกเขินแกมขำทุกครั้ง... ที่แอบมองข้อมือคนอื่น ทั้งๆที่มีนาฬิกาอยู่บนข้อมือของตัวเอง
ฉันนึกถึงใครบางคน...ที่มักจะปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มสมอๆในบางช่วง ที่เขาหายหน้าหายเสียงไป ...
ฉันรู้สึกขาดๆแต่ก็เพียงชั่งเวลาสั้นๆในบางครั้ง...ฉันพอใจที่ใจที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ ในวันที่แข็งแรง...
แต่...ในบางครั้งฉันกลับรู้สึกพอใจ กับการได้เดินคนเดียว...เดี่ยวๆในวันว่าง
หรือเป็นความผูกพัน หรือเป็นเพียงความเคยชิน หัวใจฉัน...ตอบคำถามได้ไม่กระจ่างชัดนัก
"คนเราจะรู้ค่าก็ต่อเมื่อ...สูญเสียสิ่งนั้นไป" ฉันมักใครๆพูดแต่...ฉันกลับบอกว่า หากฉันยังมองไม่เห็น
ฉันน่าจะยอมเสียไปดีกว่า...เพื่อให้ซึ้งถึงคุณค่านั้น ฉัน...ไม่อยากเอาเปรียบเขา
หากจะรั้งเขาไว้ด้วยความคุ้นเคย ที่ไม่ใช่ความผูกพัน ฉัน...ไม่อยากโกหกตัวเอง หากจะรั้งเขาไว้...ดัวยความไม่แน่ชัด
ฉันมีคำถาม...ที่ยังขบไม่แตกกับคำว่า...ผูกพัน หรือว่าจะเป็นแค่คุ้นเคย บางที...มันอาจจะเป็นการดี
หากฉันจะอยู่ห่างๆ หรือตัดขาด เพื่อให้จัก...หัวใจของตัวเองมากขึ้น กับใครบางคน...ที่ขาดหายไปจากชีวิต
อาจเป็นเหมือน...นาฬิกาที่ขาดสาย
อาจรู้สึกแปลกๆและมองหากับการหายไปในช่วงแรก
แต่ไม่นาน...คงเคยชิน
August 31 ความหล่อที่เธอไม่เคยเห็น..ความหล่อที่เธอไม่เคยเห็น.. ฉันหล่อไหมที่รัก..บอกฉันที..ถามกี่ทีกี่ทีก็ได้แต่คำว่าโนโน..แง้งงง มันเป็นคำถาม...ที่ฉันอยากได้ยิน...ซักที..ว่า.."หล่อ..ม๊าก" ฉันไม่อยากให้เธอรักฉัน..สนใจฉัน..ปลื้มฉัน..เพราะฉันเป็นคนดี... เพราะความดี..ของฉันมันไม่คงทน.. วันนี้ดี..พรุ่งนี้ไม่ดี..วันนี้ใจดี..พรุ่งนี้ใจไม่ได้...เช้านี้สดใจ..เย็นนี้อาจเหี่ยวเฉา เธอก็คงเห็นว่า..ฉันเป็นคนดีไม่ตลอดลอดฝั่ง... ในความรู้สึกของฉัน..ฉันว่า..ความหล่อของฉัน..นี่แหละ..คงทน.. ตอนเช้าว่าหล่อแล้ว..สายยังหล่อขึ้น..ถึงตอนเย็น..เข้าขั้นว่าหล่อม๊าก..เธอเอ๋ย ดึกดื่น..นี่หล่อซิหายเยยย.. แต่ความหล่อ..ของฉัน..เธอมองไม่เคยเห็นซักคน..ฉันเองก็ไม่เข้าใจ.. ถามกี่ที..ก่ะได้แต่ส่ายหน้า....ไปมา..ประมาณว่า..บร้า..หากถามเช่นนี้..หล่อมั๊ย.. ฉันเดินไปทางไหน..ก็มีแต่สาว..วิวิ๊วใส่..ไม่ก็กรี๊ดสลบ...ละเมอหา ฉันเดินทางไปไหน...ก่ะมีแต่สาวขอเบอร์ประมาณน๊าน... วัน ๆ ฉันไม่ต้องทำไร..แค่รับโทรศัพท์สาว..ก่ะหมดไปไม่รู้กี่ชั่วโมง..จนหมดวัน..ไม่รู้ตัว.. ฉันจะถามเธอ..ที่รัก..ครั้งสุดท้าย..โปรด..เทล..มี..อ่ะเก้นท์..พลี๊ส.. ให้เธอพูดความจริง...สาบานก่อนพูดก็ได้.. ว่าฉัน..หล่อมั๊ย.... หากได้คำตอบเดิม..ก็จะเดินจากไปอย่างไม่มีเยื้อใย.. เพราะมีคนเห็นความหล่อของฉัน..ก็เยอะแยะ..นับไม่ถูก..เพราะเยอะจัด... ฉันจะจากลา..หากว่าเธอยังปาก..แข็ง.. หากได้คำตอบว่า "หล่อ ม๊าก มาก.."ฉันสัญญาว่าจะอยู่ดูแลเธอตลอดไป และรักเธอหมดหัวใจ...รักเท่าฟ้า..รักนี้ไม่มีวันหมด..น่ะจุ๊ฟจุ๊ฟ ....อิอิ.. ขำขำ..จากหัวใจ.. เอ้ย..บร้าไปแล้วว..ตรูนี่นอ...555555555555+++++++++เอิ๊กกกกกกก
30 วิธี ช่วยตัวเองให้มีความสุข
การเดินทางของเข็มนาฬิกา
สิ่งที่สำคัญ ของบ้างคนที่สำคัญเมื่อครั้งที่เราเกิดมา เราคือสิ่งที่มีค่าที่สุดของแม่...
เมื่อครั้งที่เราเกิดมา
เมื่อยังเยาว์...
แม่มักถามว่าโตขึ้นลูกอยากเป็นอะไร
เด็กๆก็ตอบว่าพยาบาล ทหาร ตำรวจ ครู
แล้วแต่เด็กน้อยผู้นั้นนึกอะไรได้ หรือได้เห็นอะไรที่ตนชอบ
เขาย่อมฝันถึงเรื่องราวที่แสนหวานและสวยงาม
ในอนาคตข้างหน้า..
แต่คนที่ครุ่นคิดในคำพูดของเด็กน้อย
กับกลายเป็นแม่ ท่านต้องคิดหนักว่าลูกเราฝันแบบนี้
เราจะพาเขาไปถึงฝันนั้นไหม.โตขึ้นความคิดเขาจะเปลี่ยนไปไหม
เขาย่อมฝันถึงเรื่องราวที่แสนหวานและสวยงาม
ในอนาคตข้างหน้า..
เมื่อลูกโตขึ้นพ่อแม่ต้องหาโรงเรียนดีๆให้
ให้ได้เรียนหนังสือ เพื่อไม่อยากให้ลูกต้องโง่ดักดานไม่ทันคน
แต่พ่อแม่บางคนก็ไม่สามารถส่งลูกให้ถึงฝันได้
เหตุเพราะฐานะทางครอบครัวและฐานะทางการเงิน
พ่อแม่หลายคนต้องทำงานหนักเพื่อ..ใครบางคน
แต่ท่านก็หวังไว้ว่าลูกเราแม้เรียนสูงไม่เทียบเท่าใครเขา
แต่ก็หวังให้ลูกเป็นคนดี หวังให้ลูกรู้จักบุญคุณคน
และตอบแทนแม้ไม่ใช่การศึกษาในหลักสูตร
แต่บทเรียนนี้ก็ถูกบันทึกเอาไว้ ในหัวใจของลูกน้อย
ส่วนมาก
คนมีอันจะกินมักนั่งรถหรูออกไปข้างนอก
เพื่อสังสรรค์ในหมู่เพื่อน หรือฉลองวันเกิดในผับบาร์
ส่วนของตาสีตาสาไม่มีโอกาสแบบนั้น
แต่เขา
กับมีโอกาสได้อยู่ใกล้พ่อแม่ในเวลาสำคัญเช่นนั้น
วันเกิดแม่มักพูดว่าลูกตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงานนะ
วันเกิดลูกวันนี้แม่จะทำอาหารอร่อยๆให้ทาน
แต่แม่ไม่ได้พาไปเที่ยวนะ..
คำนี้คือ คำอวยพรวันเกิดที่ดีที่สุด..
แต่ลูกหลายคนก็มักทิ้งให้แม่อยู่เพียงลำพัง
ในยามที่ตัวเองมีความสุข ในคราวฉลองวันเกิด
หรือเทศกาลที่เต็มไปด้วยขวดเหล้า และขวดไวด์
ใกล้วันแม่แล้ว
อย่าลืมคิดถึงท่านมากๆ
บอกรักแฟนบอกได้ บอกรักแม่ใยต้องอาย
แต่จอมยุทธ์ผู้นี้ท่านแม่เสียไปแล้ว
ข้าน้อยคงได้แต่คิดถึง
และไปทำบุญที่วัดให้ท่าน
ท่านผู้ใดที่แม่ยังอยู่
จงรีบบอกรักท่านเสีย ก่อนที่จะสายเกินไป
แม่ทุกคนรอคำนี้อยู่....
|
Space ของ อนุชิต |
||||||||||||||||||||||||
|
|